Penjagaan institusi merujuk kepada bentuk penjagaan di mana budaya institusi mendominasi. Saiz institusi mungkin memberi kesan, namun ia bukanlah satu-satunya ciri penentu. Kanak-kanak dalam penjagaan ini biasanya terpisah daripada masyarakat umum dan/atau dipaksa tinggal bersama dalam satu komuniti tertutup.
Dalam persekitaran ini, kanak-kanak tidak mempunyai kawalan yang mencukupi terhadap kehidupan mereka mahupun terhadap keputusan penting yang memberi kesan kepada mereka. Keperluan institusi sering kali diutamakan melebihi keperluan kanak-kanak. Ia merangkumi unit kediaman berskala besar (lebih daripada 10 orang kanak-kanak), juga unit kecil dengan peraturan yang ketat, pusat untuk kanak-kanak yang melakukan kesalahan kecil, fasiliti kesihatan serta sekolah khas berasrama.
Sumber: Mulheir G, Deinstitutionalisation: A Human Rights Priority for Children with Disabilities, Equal Rights Review, Vol 9, 2012
